មិនដែលជួបទេលោកអើយ ធ្មេញច្រើនខ្លាំងណាស់! ក្មេងប្រុសចម្លែកម្នាក់ត្រូវបានគ្រូពេទ្យបង្ខំចិត្តយកញញួនិងដែកដាប់ ដកធ្មេញ ព្រោះតែក្មេងប្រុសនោះមានធ្មេញច្រើនរហូតដល់ទៅ…..

យើងបានដឹងស្រាប់ហើយថា ពេលមានអការៈឈឺធ្មេញម្ដងៗគឺពិតជា ពិបាកវេទនាខ្លាំងណាស់ ហើយប្រជាជនជាច្រើន នៅលើពិភពលោកយើងនេះ មានមិនតិចទេដែលជួបបញ្ហានេះ និងឈានរហូតទៅដល់ការដកធ្មេញផងដែរ។ ដកតែមួយឈឺប៉ុណ្ណឹងទៅហើយ ចុះទំរាំតែក្មេងប្រុសជនជាតិឥណ្ឌារូបនេះ ដែលគាត់ត្រូវដកធ្មេញរហូតទៅដល់ ២៣២ធ្មេញ ដែលមនុស្សធម្មតាមានធ្មេញត្រឹមតែ ៣៦ប៉ុណ្ណោះ។ តើវេទនាបែបណាទៅ?

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

សេចក្ដីរាយការណ៏៖ ក្មេងប្រុសម្នាក់ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ឈ្មោះថា Ashik Gavai ត្រូវបានបញ្ចូនទៅកាន់មន្ទីរពេទ្យមួយឈ្មោះ JJ Hospital ដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅទីក្រុងបុមបៃ ប្រទេសឥណ្ឌា។ បន្ទាប់ពីរូបគេចាប់ផ្ដើមមានអាការៈ ហើយថ្គាម ខាងស្ដាំខុសពីធម្មតា អស់រយៈពេលជាច្រើនខែកន្លងទៅនេះ នេះបើតាមសេចក្ដីចេញផ្សាយដោយសារព័ត៏មាន BBC។ អ្នកស្រីប្រធានមន្ទីរពេទ្យឈ្មោះថា Sunanda Dhiware ដែលត្រូវជាវេជ្ជបណ្ឌិតផ្នែកខាងមាត់ធ្មេញ បានប្រាប់អោយដឹងថា Gavai គាត់បានរងទុក្ខវេទនាដែលយើងដឹងហើយថា ឈឺធ្មេញពិបាកទ្រាំយ៉ាងណា អស់រយៈពេលជាច្រើនខែ មុនពេលគាត់ទទួលបានការព្យាបាល។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ស្ថានភាពជំងឺដែលកើតឡើងលើ Gavai វាគឺជាប្រភេទដុំសាច់ ដែ់ធ្មេញកប់លើធ្មេញដ៏ស្មុគស្មាញបំផុត ហើយក៏បានជាប់កំណត់ត្រាពិភពលោក ដោយមានធ្មេញច្រើនជាងគេលើលោកផងដែរ។ អ្នកស្រី Sunanda បានប្រាប់ទៀតផងថា ដំបូងយើងមិនអាចធ្វើអ្វីកើតនោះទេ ព្រោះយើងចង់កាត់វាចេញ តែដោយសារធ្មេញសដូចគុជខ្យងវាមាន សារភាពស្មុគស្មាញ យើងក៏ប្រើប្រាប់ដែកដាប់និងញញួរ ដើម្បីយកវាចេញ។

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ពួកយើងប្រើពេលអស់ជាង ៨ម៉ោង ដោយប្រមូលបានធ្មេញចំនួន ២៣២ឯណោះ ដោយក្នុងរយៈពេលជាង ៣ទសវត្សទៅហើយ ពុំដែលជួបប្រទះធ្មេញច្រើនបែបហ្នឹងទេ។ ការព្យាបាលរបស់ Gavai ទទួលបានជោគជ័យ ហើយក៏បានរួចផុតពីគ្រោះថ្នាក់ គាត់ក៏បានបន្ដព្យាបាលរហូតដល់ជាសោះស្បើយ ពេលនេះ Gavai លែងមានអាការៈឈឺចាប់ទៀតហើយ៕

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *